|
|
|
Vereinslokal:
Gasthaus "Servus Grüß Dich", 1110 Wien, Geiselbergstraße 38-42 |
|
MUNDART WEIHNACHTSGEDICHT 2005 |
|||
|
Gottseidank is Joa boid goa 2005 des woa a Johr, nur gottseidank jetzt is boid goa. De Weihnochtsfeier, de heilge Nacht, Süvösta und daun haumas gschofft, jedoch wos bringt des nexte Joa? So sche des Weihnochtn a is, jedoch I irgenwos varmiss. Es is de Stimmung, is de Freid, sis ollas aundas, net nur heit. Sis ois vü schnölla, vü moderna, i glaub i muas des ois erst lerna. De Kinda längst scho ausn Haus, des mocht jo a Menge aus. Sunst gabs nur Zores um de Zeit, dauand haums gfrogt, waun is soweit. De Hamlichdurarei foid weg, Geschenke wern nimma vasteckt, das'd Kinda de ned vurher segn. In Gegenteu, es is soweit, dasmas den Kindan vurher zeigt, obs erna passt und obsas woin, sunds muast no gschwind a aundas hoin. De Ötan beide in da Hockn, des Kind mus ois alane pockn, es wird sich söba überlossn, de meiste Zeit sans auf da Stroßn. Und kumand Ötan obnds ham, kummts a drauf au, wias aufglegt san. De haum in da Orbeit Zores gnua, wauns hamkumman, woins erna Ruah. A Weihnochtn is scho geplant, auf kan foi feian de daham, Karibig oda Mittelmeer, es kummt auf'd Bank au, woh griangs mehr. Moderne Zeitn her und hin, a wauns jetzt sagt's, dass i oidvatrisch bin, doch Weihnochtn is mei Metje, s'wird gfeiat, so wia eh und je. Des erste is da Weihnochtsbam, den schaun ma-uns gemeinsaum an, nur hamzahn kaun erm wida i. Er kummt ins Kreiz, mit vü Gefühl, wird er von mir daun aufgeputzt. Nur vurher wird er wieda gstutzt, dass er ins Zimma einegeht, I hob ihrs gsogt sie glaubt mas net. Fia de Geschenke surgt de Frau, de was des nähmlich gaunz genau, wos'd Kinda brauchn und wos föht. Bei dena is net wirklich schwehr, weu de kriagn olle a Kuver. Und de Geschenke fia de Klan, de legn ma olle untan Bam. Und waun des ois in Urdnug is, moch i ois letztas meine Fisch. Wobei i derma wirklich sog, de wern sche laungsaum a a Plog. S'geht nimma so wias fria woa. S'geht ollas laungsaum, net Ruck Zuck, s'tuad a scho weh, waun i mi buck. Und wos do no des schlimmste is, dass i so maunches scho vargis. Der heilge Omd kummt herrau, um fünfe faungt' Bescherung au. Der Raum erstrahlt im Kerzenlicht, sie auzuzinden vergaß ich nicht. Weu ma des heite nimma hot, de hängan olle auf an Droht, do gibt's an Stecka, den steckst rein, scho is a do, der Kerzenschein und automatisch singt ein Chor dir Stille Nacht auf englisch vor. Des is de modern Wöd, mir oba d oide jo so föht. Die Enklkinda stehn vurau, dahinta s'Mensch und a ihr Mau, de Buam, de stengan bei da Mamma, weu Schwiegatechta kane hamma. I steh dahinta no daweu, doch irgendwaun kauns aundas sei. Den Not und Elend de khern zaum, auch Freud und Leid liegn knopp beinaund. Des ollas kaun im Lem passiern, nur derfst deswegn net resigniern, ois aufgem sogn: I kaun net mehr. Ka Mensch is jeh im Lem a la, do san sogor ser vüle da. Do san de Kinda, de Vawaunte, do san de Freinde und de Bekaunnte. Doch ans is sicha und steht fest, de kennan nur höfn, wann man sie lässt.
|
Simmeringer Zierfischzüchterverein NEON
Gerhard Geyer, Schriftführer + 2. Obmann, A 1220 Wien,
Austria, Telefon (01) 9479542 und 0660
9479542